In het levensverhaal blikt iemand terug op zijn leven en wil dit verhaal in boekvorm nalaten aan zijn naasten. Het gaat meestal om iemand op leeftijd.
“Eigenlijk zou iedereen zo’n boek moeten hebben.”
Dat is een uitspraak die ik vaak hoor als iemand het boek gelezen heeft. Elk leven is de moeite waard om opgetekend te worden, met alle fijne, verdrietige, grappige en liefdevolle momenten. Ieder persoon verdient de aandacht om even centraal te staan. Ik heb ervaren, dat ik niet de enige ben die in gesprek gaat met de hoofdpersoon. Hij en zijn naasten gaan ook met elkaar praten, er wordt geluisterd naar elkaar. Het brengt mensen dichter bij elkaar, het verbindt hen.
Het boek “Een levensverhaal” gaat over het leven van één persoon. Hij of zij wil graag terugkijken op zijn leven. Ik sta stil bij de gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden, hoe je het ervaren hebt, hoe je verder bent gegaan. Je woonplaatsen, de huizen waar je in woonde, het gezin waar je vandaan komt, je vrienden, je schooltijd en werkzame leven, het kan allemaal naar voren komen. Het is ook leuk om een tijdsbeeld neer te zetten, wat was je favoriete speelgoed, wat werd er met Kerstmis gegeten. Ik ga met je in gesprek en zet alles op papier. Dit gebeurt per periode of soms per onderwerp bijvoorbeeld je kindertijd of je baan. Het heeft mijn voorkeur om te beginnen met een plezierige periode uit je leven, het is altijd fijn om daaraan terug te denken. Bij dit boek gebeurt het regelmatig dat ik aan het eind van een periode een algemene vraag stel zoals “Hoe kijk je terug op deze periode?" Dit verwerk ik ook in het boek. Bij alles geldt, dat je zelf bepaalt wat er uiteindelijk in het boek komt. En zo gaan we aan de slag, met uiteindelijk een mooi boek als resultaat en wie weet mooie gesprekken met naasten als gevolg van de interviews.
