Het herinneringsboek vertelt het verhaal van een dierbaar iemand, die er niet meer is, en een belangrijke plaats in je leven mag houden.“Is het interview nu al afgelopen? Maar het is zo leuk om herinneringen op te halen.”
Dat werd gezegd toen ik na ruim anderhalf uur het gesprek wilde afronden tussen de zoon van de hoofdpersonen en zijn nicht. Ze buitelden over elkaars verhalen heen, vertelden grappige voorvallen. Ze vulden elkaar aan, ze gingen door op elkaars verhaal. Ook gebeurde het dat er dingen verteld werden, die de ander niet meer wist of er was een andere kijk op een gebeurtenis. Het mocht. Ze stonden stil bij iemand die hun dierbaar was, dat was prettig en hartverwarmend. Het mooie aan dit boek is, dat het ook een inkijkje geeft in hun eigen geschiedenis. Het boek zorgt zeker ook voor verbinding.
Het herinneringsboek gaat meestal over één persoon. Iemand die je mist, die je lief vindt of bij wie je graag even stil wil staan, omdat hij een belangrijke rol in je leven heeft gespeeld, je moeder, je vader of een dierbaar persoon.
Je kunt dit voor jezelf doen, maar ook voor je (klein)kinderen of naasten. Ik vind het belangrijk dat de geschiedenis van je dierbare, zijn achtergrond, goed in beeld komt. Het is fijn als helder is hoe dingen zijn gegaan. Voor kinderen kan dit een meerwaarde in hun leven zijn. Het kennen van je roots is niet alleen leuk, het kan duidelijk maken waarom je de dingen doet, zoals je ze doet. Altijd mooi natuurlijk.
Aan de hand van tien vragen, die we samen hebben geformuleerd, ga ik het gesprek aan met de mensen die je hebt uitgekozen. Ik luister naar hen, sta stil bij de gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden, hoe het ervaren is en hoe het is verdergegaan. De woonplaatsen, de huizen waar de hoofdpersoon in woonde, het gezin waar hij of zij uit kwam, de vrienden, het kan allemaal naar voren komen. Het is ook leuk om een tijdsbeeld neer te zetten, welk speelgoed was favoriet, wat werd er met Kerstmis gegeten. Hoe meer concrete verhalen, des te beter.
Bij dit boek gebeurt het regelmatig dat ik een algemene vraag stel zoals “Hoe kijk je terug op deze periode?" Dit verwerk ik ook in het boek. Bij alles geldt, dat je zelf bepaalt wat er uiteindelijk in het boek komt.
Het hoofdstuk “Wat ik nog graag willen zeggen over… ” is de gebruikelijke afsluiter van dit boek. Hier kunnen mooie woorden, bijzondere momenten, specifieke herinneringen verwoord worden.
